Na een hectische week die vooral in het teken stond van het corona virus stap ik moe in mijn bed. Op tijd, dat wel. Je weet als verloskundige natuurlijk nooit wat de nacht je gaat brengen. Om 00.30 word ik gebeld, de vliezen zijn gebroken! Mijn eerste gedachte? YES! Overdag zou ik de vliezen gaan breken bij deze zwangere want de baby mocht wel eens geboren worden. Ze zat al 12 dagen langer in hotel mama dan geboekt!
In het begin van de zwangerschap bepalen we bij elke zwangere de uitgerekende datum. ‘Dat komt niet op een dag nauwkeurig’ hoor ik veel stellen zeggen. Vaak klopt dat, want prima wanneer de baby netjes rondom de uitgerekende datum geboren wordt. Bij de kindjes die vóór 37 weken of ná 42 weken geboren worden is de termijnbepaling van groot belang.
Terug naar de gebroken vliezen, want de vader In Spe belde! Rond 00.00 stapten ze in bed en toen braken de vliezen. Er waren wel wat weeën, en die leken ook al elkaar regelmatig op te volgen maar voor het echte werk mocht er nog een tandje bij. We spraken alles even door, zodat ze me weer kunnen bellen wanneer ze me nodig hebben.
Na zulke telefoontjes slaap ik niet meteen weer in, je weet toch dat een zwangere, iemand je van de eerste echo tot nu hebt begeleid, gaat bevallen. Hoe zou het zijn? Is het vruchtwater echt helder? Bikkelt ze niet te veel zelf door en kan ik wat voor haar doen? Heeft ze me over 10 minuten of over 5 uur nodig? Ik val uiteindelijk weer in slaap.
02:30 Ik schrik wakker van mijn beltoon. Er zijn heftige weeën! We hebben geen lang gesprek nodig, ik trek mijn kleren aan en stap in de auto.
Een voordeel van in de nacht bevallen is dat het rustig is op straat, niemand die je ziet. En dan, wanneer ik de straat in rij is er 1 huis verlicht: daar moet ik zijn! Ideaal, want de meeste huisnummers zijn in de nacht niet te lezen.
Wanneer ik de slaapkamer binnen kom zie ik de rode wangen, ze puft de weeën weg alsof ze nooit anders heeft gedaan. Wat meteen opvalt is het goede teamwork tussen mensen die straks voor het eerst hun kindje gaan zien!
Al 7 centimeter! In de uren die volgen wisselen de houdingen af, gaat ze van ontsluiting naar drukgevoel naar het echte ‘perswerk’.
07:14 Na een snelle ontsluiting maar een wat langere persfase wordt er een prachtige dochter geboren. Er is een nieuw gezin geboren!
08:30 Ik zit samen met de kraamverzorgster aan de keukentafel. We drinken een kop koffie en eten een beschuitje. We praten na over de geboorte en kletsen bij.
De kersverse papa en mama zijn boven met hún dochter, ze stralen van oor tot oor. Wat een power heb ik hier gezien!
Rond 10:00 neem ik afscheid van dit gezin. Zij kunnen nu volledig in hun baby bubbel. Wanneer ik weer in mijn auto stap is het nog steeds rustig op straat, het zonnetje schijnt. En ik? Ik pak die baby bubbel mooi mee en stap voldaan in mijn bed!
Terug naar overzicht